U mnie nawet fabrycznie był tylko jeden o-ring, nie było tego za gwintem - bo skoro gwint jest wentylowany już z fabryki to nie wiem co oni chcieli nim uszczelniać - więc u mnie nawet go nie było. Miałem za to sparciały, twardy O-ring tam gdzie jest ta część z cypelkiem do ładowania, jak się go od kartusza odkręci - podejrzewałem że odpowiada za część nieszczelności, a miałem akurat zestaw gumowych oringów z parkside z lidla za nie wiem 15zł to podmieniłem na jakiś podobny wielkością i grubością i trzyma jak złoto
RobertWRC pisze: ↑08 grudnia 2024, 11:54
Teraz manometr karabinka pokazuje Tobie ciśnienie takie jak regulator daje... Przy ładowaniu więc trzeba się kierować wskazaniem manometru na przetoczce albo kompresorze ( ja używam kompresora). Potem przy strzelaniu nie widać ile jeszcze powietrza zostało ąż do momentu gdy nie zejdzie poniżej ciśnienia na regu... nie przeszkadza to w praktyce?
Totalnie nie przeszkadza - wiem ile magazynków mniej więcej mi wychodzi po nabiciu do 200 bar, plus jak się skończy to widzisz że wskazówka na manometrze ruszyła w dół. No i zdecydowanie gorzej strzela, to po dwóch strzałach na pewno się skapniesz że pora naładować
Ostatnio zmieniony 08 grudnia 2024, 12:08 przez skillpolice, łącznie zmieniany 1 raz.
bruno_Hof pisze: ↑08 grudnia 2024, 11:55
No! Wreszcie jakieś zdjęcia,bo już myślałem,że ściemniasz Ten rów na gwińcie można sobie darować. Teraz kilka pytań:
- po co tak wysoko ustawiony reg
- jakie fi ma tp
- ile cc ma komora
- waga zbijaka
Reg wysoko ustawiony bo:
a) na zaworku FAC i tak przy 130 BAR zostaje jakieś 37J. Nie żebym kiedykolwiek go używał Ale jak znajdę odpowiednio lżejszą sprężynę zbijaka to chętnie pokombinuję na przerobienie go na dużo niższe ciśnienia jeśli poprawi to celność
b) sprężyna zbijaka jest tak twarda że ustawienie go niżej mija się z celem, ten karabinek ma sprężynę pod "widzenie" 170-220 bar - zmniejszanie ciśnienia zwyczajnie daje jeszcze mniej oporu sprężynie zbijaka i traci się po prostu jeszcze więcej powietrza bez powodu - przez to że zawór stawia mniejszy opór, to jest otwarty na dużo dłużej niż powinien i po prostu tracimy to powietrze, zawór jest otwarty długo po wylocie śrutu z lufy. Pewnie dałoby się jeszcze założyć jakieś podkładki pod sprężynę zaworu żeby zawór też bardziej walczył ale szczerze - musiałbym rozwiercać śruby żeby pobawić się samym zaworem, a nie dość że nigdy tego nie robiłem, to nie mam ochoty rozkręcać tej wiatrówki 15ty raz - może za miesiąc :D
c) cc komory poregulacyjnej nie mierzyłem, ale całkiem spora jest. Transferportu też nie mierzyłem - w jakim celu się to mierzy?
d) też jeszcze nie sprawdzałem wagi zbijaka, nie mam na razie lżejszej sprężyny ani porządnej wiertarki stołowej to nie wybijałem jeszcze kołka żeby dobrać się do zbijaka i sprężyny
Widziałem że jakiś świrus poszerzał w Daystarze transferport i zrobił jakieś 120J, ale praktycznie całe moje strzelanie odbywa się na 17J to się nie bawiłem
Możesz zwiększyć napięcie sprężyny zaworu strzałowego, lub wymienić na mocniejszą. Sprężyna zbijaka,może być ucięta i zrobisz ją jak w Fx,inercyjną Ciekaw jestem ile masz strzałów z kartusza.
ONE SHOOT ONE MOMMENT NO MISS
LG 300 Weaver, HW95L SD SWFA, Diana 6M
Przy nabiciu do 200 BAR, nie do 250 - bo do niedawna pompowałem ręczną pompką więc 250 BAR było katorgą, jakieś 4-5 magazynków po 12 strzałów (wersja 5,5mm), czyli 48-60. Mniej więcej wtedy spada do tych 130 BAR. Przy 250 byłoby ich pewnie sporo więcej.
I tak zdecydowanie lepszy wynik niż przed regulacją, bo wcześniej strzelała mi równo i dobrze między jakoś 210 a 160 BAR, co dawało mi jakieś 2,5-3 magazynki - a teraz mogę nabić z butli do oporu i mieć ze 100+ solidnych strzałów
A co do rowka na gwincie - producent w instrukcji napisał że warto sobie taki strzelić, to uznałem że co ja się będę spierał jak zajęło mi to 3 minuty trójkątnym pilnikiem iglakiem Tak dla świętego spokoju!
Taak, na pewno tracę trochę powietrza niepotrzebnie przez tę super-twardą sprężynę bo tak jak mówiłem - nie mam żadnej różnicy w prędkości wylotowej czy to na minimalnym czy maksymalnym napięciu sprężyny - więc nawet na minimum jest pewnie trochę za mocna i trochę za dużo puszcza :D
Testy na 40m chętnie zrobię następnym razem jak będę na strzelnicy, sam jestem ciekawy rezultatów!
Przeszedłem się - strzelnica jest otwarta więc było nieco podmuchów powietrza ale dwie grupy zaznaczone na zielono bardzo solidne. Dziś użyłem wkładki jednostrzałowej i stoliczka który nie chybotał się jak powalony, więc jedna grupa na 40 nawet lepsza niż na 30
No a te dwie czerwone, cóż - zwalmy to na wiatr - chyba że są jakieś czynniki o których nie mam jeszcze pojęcia. Śrutów też nie ważyłem ani nie nasmarowałem, exact 5.50 prosto z pudełka. Wiatrówka też nie strzelała tak miło i dobrze od początku, najpierw lekko siała ale jak przyzwyczaiła się do temperatury (2 stopnie) po jakichś 20-30 minutach to zaczęło być całkiem nieźle.
skillpolice pisze: ↑08 grudnia 2024, 19:10
Ten sam - założyłem temat na kilku forach żeby zebrać potencjalnie więcej odpowiedzi - nie byłem pewien czy ktokolwiek mi odpisze.
Odpisali i nawet niektóre pytania i odpowiedzi były zbieżne
ONE SHOOT ONE MOMMENT NO MISS
LG 300 Weaver, HW95L SD SWFA, Diana 6M
Też walczę z Daystarem i to od paru tygodni; nadal nie mogę rozluźnić czoka na tyle żeby nie dewastował główek w peletkach. Na 25m 8-10 strzałów w pinezkę i nagle 2-3x odskok po 2-2,5 cm. Później znowu kilka ok i cd. Czekam na kolejne pasty polerskie tym razem agresywniejsze i albo poprawię albo popsuję do końca tę lufę.
Kolego Bruno_hof nie odzywałem się ostatnio w swoim temacie bo w międzyczasie naprawiałem Dianę 75. Ech, taką lufę mieć w Daystarze...
jano203 pisze: ↑08 grudnia 2024, 22:30
Na 25m 8-10 strzałów w pinezkę i nagle 2-3x odskok po 2-2,5 cm. Później znowu kilka ok i cd. Czekam na kolejne pasty polerskie tym razem agresywniejsze i albo poprawię albo popsuję do końca tę lufę.
Bo w jednym miejscu zbiera się ołów i jak go któryś śrut usunie,celność powraca. Nie polecam,ale ja w takim wypadku uciekłem się do paska papieru 1,5-2 tys nawiniętego na patyczek od szaszłyku.plus WD40. Można spróbować plastikowy wycior plus papier.Polerowałem w ten sposób tylko 5-6 cm w okolicy ciasnego czoka,sprawdzając co kilkanaście ruchów opór śrutu.
ONE SHOOT ONE MOMMENT NO MISS
LG 300 Weaver, HW95L SD SWFA, Diana 6M
skillpolice pisze: ↑08 grudnia 2024, 19:10
Ten sam - założyłem temat na kilku forach żeby zebrać potencjalnie więcej odpowiedzi - nie byłem pewien czy ktokolwiek mi odpisze.
Odpisali i nawet niektóre pytania i odpowiedzi były zbieżne
Polecam tę metodę - z obu źródeł dowiedziałem się czegoś ciekawego A jako że zapostowałem tam też większość swoich poczynań to może jakiemuś angolowi też kiedyś pomoże
A co do tych odskoków - 2 na 10 i to o 2,5cm nie wydają się tragiczne, może kolega po prostu strzela na magazynku i czasem któryś śrut się pogniecie, albo sukienki miały lekko wygniecione? Albo ot, lekki podmuch wiatru? Napierem bym najpierw spróbował przesmarować żeby im dać trochę lubrykacji jak przez tą ciasnotę przechodzą jeśli na wkładce jednostrzałowej to samo Szkoda że JSB nie robi za bardzo podkalibrowych śrutów, do tych tureckich wynalazków pewnie pasowałyby jak ulał
A inaczej to wiadomo, też się zastanawiam czy jeszcze trochę nie poszerzyć po perypetiach na 40m - nie wiem czy te dwie gorsze grupy to wiatr czy jednak dalej za ciasna lufa. Jak to w ogóle wygląda z tym czokiem, nie zjedziemy sobie za mocno gwintowania takim poszerzaniem, czy na czoku jest ono głębsze? Szczerze nie mam pojęcia jak wyglądają po kolei operacje związane z wytwarzaniem lufy.
Do papieru ściernego to najlepiej chyba byłoby stoczyć sobie na wiertarce i papierem ściernym jakiś patyk, żeby owinięty papierem jakoś w tej lufie chodził ale jednak miał dobry kontakt - chyba powinno być najbardziej równomiernie. Albo po prostu wiertarka z mopem i bardziej agresywna pasta polerska, a nie tempo lekkościerna. Może jakiś drel P400 z castoramy? Po rozrobieniu go z ballistolem/WD40 można uzyskać całkiem przyjemną konsystencję, bo normalnie jest twarda jak kamień. Ale w olejach rozpuszcza się nieźle.
Do papieru ściernego to najlepiej chyba byłoby stoczyć sobie na wiertarce i papierem ściernym jakiś patyk, żeby owinięty papierem jakoś w tej lufie chodził ale jednak miał dobry kontakt - chyba powinno być najbardziej równomiernie. Albo po prostu wiertarka z mopem i bardziej agresywna pasta polerska, a nie tempo lekkościerna. Może jakiś drel P400 z castoramy? Po rozrobieniu go z ballistolem/WD40 można uzyskać całkiem przyjemną konsystencję, bo normalnie jest twarda jak kamień. Ale w olejach rozpuszcza się nieźle.
Ten rów na gwińcie można sobie darować. Teraz kilka pytań:
